🥘 Ingredients
- suiker 3 pond
- water 1 liter
- eiwit
🍳 Cookware
- schuimspaan
-
1Bij de banketbakkers, waar men de suiker, in verschillende vormen, bij allerlei gebak en banket gebruikt, wordt zij naar de volgende graden gekookt en heeft men voor die soorten bepaalde vakbenamingen.
-
2Men dient dit te weten, ook in Indië, wil men de verschillende gebakken met goed succes maken (zie recept 1008, 1018, 1019, 1022, 1138 en verder).
-
3De benamingen zijn: 1. tot kleinen draad = au petit lissé (1e graad) 2. tot groten draad = au grand lissé (1e graad) 3. tot klein perlé = à la petite perle (2e graad) 4. tot groot perlé = à la perle forte (2e graad) 5. tot blazen = au soufflé (3e graad) 6. tot kleinen bal = à la petite plume (4e graad) 7. tot groten bal = à la grande plume (4e graad) 8. tot kleine breuk = au cassé (5e graad) 9. tot grote breuk = au caramel (5e graad)
-
41e graad. De suiker wordt eerst „geklaard” of gezuiverd op de volgende wijze: men neemt bijvoorbeeld drie pond suiker op een liter water ; in een gedeelte van dat water heeft men eiwit geklopt, dat ook bij de suiker wordt gevoegd. Dit wordt nu goed door elkaar geroerd en op het vuur gezet. Men moet de suiker dikwijls met de schuimspaan omroeren, zodat zij, bij het koken, geheel versmolten is. Zodra er schuim bovenkomt, doet men er een weinig water bij; het schuim schept men af. Zo gaat men voort, tot dat er wit schuim bovendrijft, dat van het eiwit afkomstig is. Ook dit wordt afgeschept. Nu is de suiker gezuiverd of geklaard en is zij voor verdere bewerkingen gereed.
-
5De bewerking voor de 1e graad verricht men door de suiker weer op het vuur te zetten, met de schuimspaan om te roeren en ze, na koking, op de volgende wijze te onderzoeken:
-
6Men strijkt met de wijsvinger een weinig suiker van de schuimspaan af, zoals ze uit de ketel komt, en trekt ze tussen duim en vinger een weinig uiteen. Wordt er een dunne draad gevormd, die dadelijk breekt en een druppel op de duim achterlaat, dan is au lissé gekookt. Is de draad nauwelijks op te merken, dan wordt deze bewerking tot kleinen draad, au petit lissé genoemd; kan de draad lang uitgetrokken worden, zonder dadelijk te breken en zonder dat hij taai is, dan heeft men de suiker tot groten draad, au grand lissé, gekookt.
-
72e graad. Na de proef der draden gaat men weer met het koken der suiker door en beproeft men daarna of de draad aan duim en vinger, als deze een weinig geopend zijn, kleven blijft, zonder te breken. Dit heet tot klein perlé, à la petite perle.
-
8Opent men duim en vinger geheel, zonder dat de draad hierdoor breekt, dan heeft de suiker de proef van de grote perlé, à la perle forte, doorstaan.
-
9Een geoefend oog kan, bij het koken van de suiker, dadelijk waarnemen, óf en wélke proef bereikt is, daar de suiker dan opstijgende parels, eerst kleine, daarna grote, vertoont.
-
103e graad. Als de suiker de perlé-graad heeft bereikt, wordt ze nog enige keren opgekookt, terwijl ze met de schuimspaan nu en dan geroerd wordt. Men probeert vervolgens de gekookte suiker, door de schuimspaan eruit te halen en er hard op te blazen. Zodra zich aan de andere kant van de spaan blazen vertonen, is de suiker au soufflé, tot blazen, gekookt.
-
114e graad. Heeft de suiker de proef tot blazen goed doorstaan, dan laat men ze nog eens koken en blaast vervolgens op de gaten van de schuimspaan. Zodra er geen kleine blaasjes afvliegen, is de suiker à la plume gekookt (tot bal).
-
12Kookt men de suiker nog enige keren door en blaast men dan nogmaals op de gaten van de schuimspaan, dan zal men opmerken dat de blazen groter en menigvuldiger worden. De suiker heeft dan de proef van la grande plume bereikt.
-
135e graad. Om het begin van deze proef na te gaan, is het noodzakelijk een pot met koud water bij de hand te hebben, waarin men een gladde ronde stok heeft geplaatst. Met die stok strijkt men door de suiker en steekt deze oogenblikkelijk daarop in het water. Laat de suiker van de stok los en breekt ze, dan is de graad van au cassé (breuk) bereikt.
-
14Deze au cassé gekookte suiker probeert men, nadat men ze heeft laten bekoelen, door een stuk tussen de tanden te nemen, dat zich eraan zal vasthechten. Men moet haar dan nog enige keren opkoken. Met dezelfde stok beproeft men nu weer de suiker in het water te dompelen. Zodra men de stok met de suiker in het water brengt, moet de suiker kraken en zal zij ook niet meer aan de tanden kleven.
-
15Deze hoogste graad heet au caramel „tot grote breuk”, of bruin gekookt.
-
16Men zorgt bij deze laatste bewerking dat de suiker niet verbrandt, wat zeer licht geschieden kan, zodra ze slechts een klein weinig langer kookt dan behoort, of door een te sterk vuur.
-
17Bij het tot caramel koken spat de suiker gauw tegen de ketel; het aangespatte wist men met een schone natte spons goed af. Men maakt de caramel kort voor het gebruik, daar zij niet goed te conserveren is.
-
18Ten aanzien van de vorige proeven kan men er nu en dan een weinig water bijgieten, als men dat verzuimd heeft en de suiker enigszins te sterk gekookt is.